4. Het slot

Na de communie is de viering zo goed als afgelopen en we hoeven ze niet te rekken met een uitgesponnen slot. Het slot kan een bedenking zijn of een gebed maar het voegt niets nieuws meer toe. Het vat samen, besluit, bemoedigt, zendt weg.
Enkele zinnen zijn voldoende..

•    Dat wij, mensen van nu, mogen staan
in de rij van mensen
van lang geleden en heel lang geleden
die hongeren en dorsten naar gerechtigheid,
die meewerken aan vrede,
die zachtmoedig het land bezitten
en barmhartig omgaan met mekaar
zodat het koninkrijk komt
midden onder ons.

•    God op het spoor komen.
Hem vermoeden
achter elke open blik
elk visioen.
Zijn roep horen
achter elk verdriet
elke honger
elk onrecht.
Ontdekken
dat de geest neerdaalt en rust.
Zien en weten:
wij zijn dochters en zonen van God

Ook de berichten die meestal voor het slotwoordje komen, moeten zo kort mogelijk, zonder veel aarzelingen. Berichten zijn gewoonlijk niet boeiend. Zo snel en duidelijk mogelijk afhandelen is volgens mij de boodschap.

Op het einde van de viering leg je het ‘themastokje’ terug waar het eigenlijk thuishoort en waar het doorwerkt: in ons leven van alledag, van zondag tot zondag.