Goede vrienden,

wij hoorden vandaag twee roepingsverhalen.
In het verhaal van Samuël ben ik blijven hangen aan enkele zinnen.
"In die dagen was een woord van de Heer een zeldzaamheid en gezichten (of visioenen) waren niet talrijk. Spontaan  dacht ik hierbij aan het weg¬deemste¬rend Godsbesef in onze huidige cultuur. Het lijkt inderdaad of ook vandaag
de Heer niet meer spreekt tot zijn volk en of Hij zich niet meer laat zien: geleerden spreken van een "godsver¬duistering" in onze westerse wereld. Sommigen zeggen dat wat we nu beleven toch heel bijzonder is. Anderen beweren troostend dat zoiets regel¬matig voor¬komt in de geschiedenis. Dit kleine zinnetje uit het boek Samuël zou er kunnen op wijzen dat ook toendertijd de situatie er niet zo rooskleu¬rig uitzag en dat men¬sen het verleerd hadden naar God te luisteren en in zijn aanwezigheid te leven. Misschien is onze huidige situatie inderdaad wel van alle tijden..
Maar, zo staat er ook, de lamp van God was nog brandend. Wij hebben dat gele-zen als: toch gloeide nog het licht van Gods aanwezigheid, ergens op, zij het dan misschien enkel in de beslotenheid van het heiligdom bij de ark van God. Gods aanwezigheid was niet helemaal vervaagd... hier en daar waren er mensen die hem ter sprake brachten, die zijn aanwezigheid  indachtig bleven. En zo is het ook in onze tijd: hier en daar ont¬moet je gezinnen, mensen in wie de vlam van het geloof en van God voelbaar aanwezig en zichtbaar brandend is. Hier en daar  zijn er bijeenkomsten van mensen die hongeren naar meer dan het materiële "meer hebben", naar verdieping, naar echter geluk, naar spirituele waarden.
Maar als God dan tot Samuël spreekt dan weet deze niet wat er gebeurt. Hij is immers niet vertrouwd met het roepen en spreken van God:" een woord van de Heer was hem nog nooit geopenbaard". Hij weet niet wat te doen, hij herkent het roepen van de Heer niet en wendt zich tot de oude Eli. Ook Eli beseft aan¬vankelijk niet wat er aan de hand is. Zou het kunnen dat ook wij vandaag veel moeite hebben om Gods roep te herkennen, dat wij - jong zowel als oud - toch maar weinig reken¬ing meer houden met zijn spreken tot ons: ook bij ons die zeggen te geloven, is God soms zo ver en wij zijn het niet zo gewoon te luisteren, wij spreken zo graag zelf en zijn dikwijls zo vlug overtuigd van eigen gelijk. Zijn onze oren niet verstopt?
Het eerste wat Samuël moet leren is dan ook: leren luisteren in alle eenvoud, als een dienaar, zonder pretentie, attent zoals een dienaar voor de vraag van zijn meester, alle eigengereidheid opzij zetten en zo in het leven gaan staan dat het hart luisterbereid is.
Luisteren moeten wij ook leren in deze tijd. Luisteren naar  signalen,  tekens die Hij geeft. En de Schrift leert ons dat dit spreken, deze tekens die Hij geeft nooit zo zijn dat ze ons overdonderen en dwingen tot luisteren. Neen, in het evangelie van vandaag is het mooi geïllustreerd: Jezus nodigt gewoon uit, Hij zegt: "Kom en zie". De Heer overrompelt niemand, dwingt nooit, maar nodigt uit, klopt zachtjes aan, fluistert onze naam als in een droom.
Zo'n uitnodigend spreken kunnen we moeilijk horen midden het geraas van een drukke wereld, daartoe is een minimum aan stilte en rust nodig die we toch ergens in ons leven moeten inbouwen zal ik maar zeggen, want vanzelf vinden dat lijkt me zeer moeilijk in onze tijd.
Maar er staat nog meer. Samuël luistert en beseft dan dat hij iets moet doen. Hij moet naar Eli gaan en hem het onheilsvisioen meedelen. Voorwaar geen pretje. Hij ziet er tegen op. Maar moedig vertelt hij hem alles, zonder hem iets te verzwijgen. Wie durft luisteren weet meteen dat hij niet bij de pakken mag blijven zitten. Het Rijk Gods moet gedaan worden. Het is geen kwestie van mooie liturgie, intelligente beschouwingen  en vrome gebeden. "Ik wil liever gerechtigheid dan offers" zegt de Heer.  In gerechtigheid en liefde, daar is God. Zo klinkt een lied dat wij al eens zingen.
Als dat onze eerste bekommernis wordt dan is het werkelijk maar van secun¬dair belang of wij dat nu doen als rooms-katholiek, als protestant of als anglicaan: als de warmte van Jezus Blijde Boodschap maar doorstraalt, als gerechtigheid en liefde gestalte krijgen, dan gebeurt het Rijk Gods in ons midden, dan is het voornaamste geschied, want de rest staat allemaal in dienst daarvan.  
Amen.

Roger Ghysens