|
Inleiding
Sommigen zijn misschien nog niet helemaal wakker of bij de
pinken na de festiviteiten van gisteren. Voor anderen is oudejaarsavond
misschien niet zo speciaal, misschien zelfs wat onbehaaglijk.
Hoe het ook is: welkom op deze eerste dag van het
gloednieuwe jaar 2012!
Een jaar waarvan we hopen en wensen en verwachten dat het
geluk zal brengen voor u en mij en voor al wie op deze aarbol woont.
Nieuwjaarsdag valt op een zondag dit jaar, om de 6 jaar
ongeveer is dat zo. Een nieuwjaarsdag die we hier inzetten, in deze kapel. Niet
met onze familie, maar toch met mensen die ook een beetje familie geworden
zijn, deelgenoten in eenzelfde soort hoop en verwachting. onder dit dak boven
wat hoofden.
Goede god,
behoed onze vriendschap,
behoed onze liefde,
maak ons sterk en betrouwbaar
maak ons teder en bereikbaar
Toon ons
hoe wij hoop en verwachting
warm houden,
geduldig als het kan
ongeduldig als het moet
Wek onze zachtheid.
Geef ons terug de ogen van een kind.
Greet Denayer
Dankgebed
Goede
die we Moeder en Vader noemen,
Die
er is en er was,
toen
het heelal nog niet genoemd was,
en de
aarde nog geen naam droeg
toen
het struikgewas nog niet groeide
en
het riet nog niet te zien was.
Wij
danken Je voor het voorbije jaar dat ons tot hier bracht.
Het
is een heel voorlopig aankomen, want we zijn al opnieuw vertrokken.
Dat
is onze armoede en onze rijkdom.
Alle
aankomen wijst boven zichzelf uit naar Jou, Goede,
alle
aankomen wijst naar een nieuw vertrekken.
Het is
ook ons appel op Jou, die God bent onderweg met mensen,
We
herinneren ons Jouw voornemen, Jouw belofte: ik zal er zijn.
Dat
brengt ons in herinnering dat er nog van alles te doen is.
Deze
memorie, dit voornemen geldt niet alleen voor ons,
maar
evenzeer voor Jou, Goede
die
zich ook verplicht heeft tot de weg van mensen.
Daarom
willen we ook van ons laten horen
bij
het begin van dit nieuwe jaar.
En
het is een blijvende opgave deze dingen niet te zien als beeldspraak
of
onvervulbare wensen.
Laat ons maar van liefde zingen,
laat ons maar de dood weerstaan,
laat ons maar mekaar omringen
met de moed om door te gaan.
Goede,
wij gaan de weg van de verwachting.
Wij
geven voortdurend aandacht voor wat komt,
maar
vervreemden niet van het heden.
We
geloven dat Jij Goede, mee instaat voor de toekomst,
en
dat Jij daarvoor bent aangewezen op
mensen.
Jij
neemt het heden niet van ons over
om
ons een zaliger toekomst in de schoot te werpen.
Wij
geloven in Jouw borg,
Wij
danken Jou voor die borgstelling.
Dat
schept ruimte om te doen,
dat
geeft moed om te vertrekken
om te
doen wat moet gedaan,
in
alle levensfasen, in hoogtepunten en dieptepunten.
Die
verwachting geeft ons die innige innerlijke ruimte
om
daarvoor in te staan.
Het
leven hoeft niet sneller te gaan,
we moeten
niets overslaan,
Het leven
kan aanbrengen?
Het
leven kan worden doorleefd.
Het
leven wordt ons cadeau gedaan.
De
angst dat het niet altijd zo zal blijven, wordt ons niet cadeau gedaan,
die angst
doen we onszelf aan.
omdat
we ons laten inpakken door de zorgen van het leven,
door
het eigen belang,
door
de geest van de tijd.
Laat
ons maar die dood weerstaan,
Laat ons maar van liefde zingen...
Laat
ons maar mekaar omringen.
Dit
jaar gaan we samen verder op weg,
Het
is zaak met jou, Goede, in contact te blijven.
Dit
is een oerverhaal dat zich in allerlei varianten herhaalt.
Thema
is dat wij onderweg de dingen in eigen hand willen houden
en
door Jou uitgedaagd worden om uit verwachting te leven.
Jezus'
leven was vol van Jouw verwachting,
in
hem herkenden de mensen Jouw verwachting,
En Hem
noemden ze jouw zoon,
en
toen Jezus ons zijn broers en zusters noemde,
en
jou vader, en moeder
Dan
werden mensen de vensters naar Jou
Door
die vensters kunnen we Ja tegen je
zeggen.
Door
die vensters zien we heel even Jouw beeld, iets van jou.
Jezus
opende die vensters.
Hij
kan de mensen nog altijd omringen met geest en
moed.
Laat ons maar van liefde zingen ...
Jezus'
woorden en daden doen zoveel meer dan ideeën.
Ze
leiden ons naar Jou.
Leven,
bidden, en werken
Dat
is alles, dat gaat boven alles,
en
dit werd door Jezus samengevat in één gebaar:
dit
ben ik, brood, gebroken en uitgedeeld,
dit
is mijn zelf,
Zo
zijn mensen als wijn voor mekaar als ze solidair zijn,
Samen
en voor mekaar ...
in en
ondanks alles wat mensen doen of niet doen.
Dit
is de grootste dienst aan Jou,
Die
we Vader en Moeder mogen noemen,
tot
Jou wil ik zingen van liefde en dood,
van
mekaar omringen, en de moed om door te gaan,
Laat ons maar van liefde zingen ...
Karel Veelhaver
Slot
Een nieuw jaar.
Wat kunnen we mekaar wensen?
Dat onze wegen over rozen gaan?
Dat er geen verdriet is of diepe spijt?
Dat niets ons veel moeite of tijd kost?
Dat zou enerzijds gemakkelijk zijn,
maar wellicht loopt het niet zo.
En wat zou dat tenslotte waard zijn?
Laat ons mekaar echte dingen toewensen:
de weerloze dingen die niet te koop zijn,
niet te maken of af te dwingen
alleen te krijgen en te geven.
Dat wij de smaak van geluk kunnen herkennen
ook als het leven tegenslaat.
Dat wij voor mekaar attente medemensen zijn.
Want, wij weten van oorlog, van vluchten en dood
maar zingen doen we van vrijheid, van warmte en troost.
Greet Denayer
|