Bij het begin

Goeienavond  allemaal                    
en welkom in de naam van …              
Welkom allemaal                                      
midden in de nacht thuis vertrokken,    
door het duister gekomen                        
met een soort kerstverlangen
dat ons doet rechtstaan en vertrekken,
en dat is gewoonlijk moeilijker dan thuisblijven.

Laten we meteen beginnen met een kerstlied
‘De herderkens lagen bij nachte’
een oud kerstlied, en toch kent iedereen het.
Ondertussen mogen de kinderen de kerstboom versieren.
Hij is wat kleiner dan de vorige jaren,
maar het is een kerstboom.
En die verdient om versierd te worden
met allemaal dingen die in de advent geknutseld zijn.

Er is in de advent veel geschilderd en geknutseld.
Kijk maar naar al die versieringen.
Sterren, engeltjes, lichtjes:
alle ingrediënten voor het kerstverhaal.
Kijk maar naar het doek achter mij
met in het midden een kompas
en daarrond de verhalen van deze kersttijd.
Een kompas om de juiste richting te vinden
in onze wereld
van bankencrisis en onzekere markten
met handgranaten midden in de stad
met onzekerheid en stakingen.

De juiste richting willen wij vinden
de richting van dit pasgeboren kind,
en van zijn ouders,
mensen die leven van hoop en verlangen,
en van een god die steeds opnieuw met mensen begint.

Veel mensen beleven donkere dagen.
Maar bij dit pasgeboren kind zetten wij ons vanavond neer
zeg maar in Betlehem – die naam betekent “broodhuis”. 
Betlehem is waar wij ons verlangen opdiepen,
ons oriënteren op hoop en vrede, op licht

Greet Denayer

Overweging bij Lucas 2 (kerstdag)

Goede vrienden,
weer is het kerstmis.
Weer mag het kind tot ons spreken,
luisteren wij aandachtiger dan anders
naar het oude verhaal.

Het spreekt ons over een eeuwenoud verlangen
uitgedrukt in het woord “Messias”, “de Gezalfde,”
die genoemd wordt “Vredevorst”
die recht zou laten geschieden, die recht zou doen aan mensen,
waardoor oorlog en haat worden gebannen, niet meer zullen zijn.

Die, naar het verhaal vertelt, geboren werd in een kribbe,
omdat er voor hem en zijn moeder geen plaats was in de herberg.
Geen machtige was hij, geen koning te paard,
maar een ezeltje droeg hem en zijn moeder, het paard van de arme..
Eenvoudige lieden, herders hielden hem gezelschap.
Zij omringden hem het eerst met hun vriendschap.

Zijn woorden, zijn daden, zijn leven en sterven
hebben mensen geïnspireerd, hebben beweging gemaakt, gemeenschap, kerk.
Mensen hebben elkaar gevonden, op basis van de weg die hij is gegaan.
Mensen blijven mekaar vinden omdat ze hem niet willen vergeten.

Wij zijn die mensen, wij komen samen, wij gedenken hem,
iedere zondag weer opnieuw
omdat wij geloven in zijn weg,
in zijn woorden over vriendschap en trouw,
over delen en vergeven.
Wij geloven dat zij toekomst hebben
wij voelen dat ze waar en betrouwbaar zijn.
En meer dan de moeite om er met ons leven achter te staan.

Daarom loven en prijzen en danken wij Hem
en al diegenen in wie Hij vandaag mag geboren worden.
En die moeten we niet ver zoeken.
Dat ben jij en jij en jij: dat zijn wij!

Want Hij leeft in ons, zijn liefde is niet dood.
Wij mogen ze doorgeven, ze tastbaar maken: dat vraagt geen grote woorden, geen grote daden.
Een glimlach kan volstaan, een warme hand, een knipoog, een bemoedigend woord.  Die kleine gebaren, maken geen oorlog ongedaan, maar ze zijn als evenveel sterren die de duisternis verdrijven, als evenveel kleine kaarsjes of lampjes, die alles overdekken met een vriendelijk licht.

 Roger Ghysens

Slot

Wij hebben een verhaal.
Een verhaal dat richting geeft
én stil doet staan
bij wat kwetsbaar is en weerloos.
Een verhaal dat - nog altijd en steeds opnieuw-
echt staat te gebeuren.

Rond dit verhaal komen wij samen
zondag na zondag
om na te denken
om vragen te stellen
om te ontsnappen aan de waan van de dag.

Dat we meer hopen
en dat we ook handelen naar onze hoop.
Dat we meer inzetten
om samen meer mens te worden,
dat wij het beste uit onszelf en mekaar durven halen,
in het vermetele vertrouwen
dat een nieuwe wereld komen zal.

Greet Denayer